Het voorjaar staat er aan te komen. Hazelaars en toverhazelaars bloeien al en deze eerste sneeuwklokjes spotte ik gisteren in Vorden. Toch is het vooral 's nachts nog koud. 

De schuifla blijft de hele winter onder mijn volken zitten. Een nestholte in een boom heeft aan de onderkant ook geen open verbinding met buiten. Bovendien kitten de bijen de gaasbodem volledig dicht, dat doen ze niet voor niks. Ze hebben een hekel aan tocht en kou. 

Het aanwezige broednest moet zeker beschermd worden tegen de kou, die kost de bijen veel energie in de vorm van wintervoer. Dus help ze een beetje, het geeft naast bescherming tegen kou nog meer voordelen. Op de onderstaande drie foto's zie je het mul dat bij het afknabbelen van de waszegels vanuit de straatjes naar beneden valt. Je kunt hierop zien hoeveel mijten er nog gevallen zijn na de oxaalbehandeling. Daarnaast zie je hoe sterk de straatjes bezet zijn en nog belangrijker je ziet waar de wintertros zit in de bijenkast.

Dit laatste is een goede indicatie van het nog resterende wintervoer. 

Op foto 1 zie je vijf straten met mul, dat betekent minimaal 6 bezette ramen. De middelste wasmulstraten reiken al tot aan de achterkant van de kast. Echter de twee linkse en rechtse ramen zijn nog niet aangesproken. Via het plexiglas kun je zien of deze ramen nog verzegeld wintervoer bevatten. Dan is er niets aan de hand. 

Op foto 2 zie je zes straten, dat betekent dat er zeven ramen bezet zijn. Links en rechts vrijwel uitsluitend witte wasmul, in het midden meer mul van uitgelopen broed. Het volk zit in de voorste helft, dus geen tekort aan wintervoer;

Op foto 3 zie je de schuifla uit een dadantkast, de andere zijn spaarkasten. Hier zie je met enige moeite acht bezette dadantramen. In het midden zie je dat de bijen al achterin in de kast het wintervoer aanspreken. Dit volk moet dus gezien zijn grootte en plaats in de kast goed in de gaten gehouden worden. Vooralsnog verwacht ik tot 1 maart geen probleem, maar in maart even vinger aan de pols houden.

Het voordeel van een styroporkast Dadantkast is de beschikbaarheid van een ruimte aan de binnenkant van het dikke dak om een pak suikerdeeg te plaatsen. Een houten dadantkast heeft twee voergaten in de geisoleerde dekplank, zodat je in noodgevallen altijd bovenop de wintertros kan bijvoeren. 

Dadantimkeren is een aparte tak van sport, het imkerjaar doorloopt minder ingrepen, maar wel een aangepaste aanpak. Wil je hier meer over weten, kijk dan in de NBV agenda voor aanstaande zaterdagochtend. In Wageningen ga ik een lezing geven over het Dadantimkeren. Gratis toegang. 

Ben Som de Cerff, hobby-imker en docent bijenteelt