Vanmorgen moest ik voor de eerste keer ruiten krabben. Een dikke ijslaag had zich vastgezet op de autoruiten, het gras was wit van het aanvriezen. Weerplaza liet zien dat de verschillen groot zijn in Nederland, om precies te zijn zo'n 10 graden verschil tussen de Noordelijk gelegen waddeneilanden en het meest zuidelijke gebied van Brabant. Op de wadden was het ongeveer plus 5 aan de grond en in zuid Brabant min 5 graden.

In de Achterhoek was het rond het vriespunt aan de grond. 

Na het dagelijkse mijten tellen via de schuifladen, heb ik gelijk naar de vorming van de wintertros gekeken. Twee styropor dadantkasten en vier topkasten zijn voorzien van doorzichtige dekplaten. Op de onderstaande foto's zie je het overduidelijke bewijs van de goede isolatie van styroporkasten, de bijen zitten nog los in de kast. In de houten topkasten zitten de vier volken close samengepakt op de wintertros.

Toen ik nog beginnend imker was, dacht ik dat de bijen in de wintermaanden in een diepe winterslaap terecht kwamen. Echter niets is minder waar. Wanneer het vanmiddag in de volle zon wellicht nog 14 graden wordt, dan zullen sommige bijen nog steeds met wat stuifmeel binnen komen. De wintertros lost namelijk op zodra de buitentemperatuur boven de 5 a 6 graden komt, zelfs al eerder wanneer de volle zon op de kasten schijnt.  

Het zicht op de wintertros is een betrouwbare indicator voor de werkelijke sterkte van je volken. Bij de vier topkasten zie je dat er twee volken op ongeveer 8 ramen zitten en de andere twee op zelfs 10 tot 12 ramen. Deze gezonde volken zullen ongetwijfeld ook bijna net zo sterk uitwinteren. Het verhoudingsgetal  tussen in- en uitwinteringssterkte wordt de uitwinteringscoefficient genoemd. 

Ben Som de Cerff, hobby-imker en docent bijenteelt