Bijenblog

Terschelling in bloei

Terschelling in bloei

De meeste waddeneilanden, zowel in Nederland als in Duitsland zijn van bijzondere betekenis voor de bijenteelt. Bijna ieder eiland is beschermd gebied voor bepaalde bijenrassen. Hoe staat het met de Nederlandse eilanden? 

Deze Rozemarijn staat nu op Terschelling in volle bloei. Dit lijkt een kruipvariant te zijn. Deze dwergstruik is een exoot afkomstig uit Zuid-Europa en Klein-Azie. De Gaspeldoorn (zie foto onder) is een typische kustplant, die erg gevoelig is voor vorst. In Nederland staat deze plant op de Rode Lijst van planten als zeer zeldzaam aangeduid. Door het zachte winterse klimaat op de waddeneilanden doet de Gaspeldoorn het daar zeer goed. Aan de zonkant van de A12 vind je eveneens honderden struiken.

De afgelopen dagen hebben we heerlijk genoten van de natuur op Terschelling. Ik heb er meerdere imkers gesproken en me verder verdiept in de stand van zaken rond de Zwarte Bij op de eilanden Terschelling en Texel. Texel is een beschermd leefgebied voor de Zwarte Bij en wellicht gaat het met Terschelling diezelfde kant op. De meeste imkers op Terschelling hebben de Zwarte Bij reeds geadopteerd als eigen eilandbij. Texel en Terschelling hebben beiden hun eigen ecotype, zoals is gebleken uit DNA-onderzoek. Het zou mooi zijn voor het behoud van de Zwarte Bij als één van beide eilanden net als Ameland (Buckfast) en Vlieland (Carnica) als bevruchtingseiland ingericht zou kunnen worden voor de telers van deze bij. Gezien het importverbod van bijen op Texel, zou dat dus alleen weggelegd zijn voor Terschelling. 

De bijen komen op de waddeneiland vanwege het koude water in het voorjaar traag op gang. De Zwarte Bij is een typisch heidebij en floreert het beste op de Lamsoor en de Heide. Van de vader van imker Jos (imker en beheerder van de zelfpluktuin de Groenhof in Hoorn, Terschelling), die zelf inmiddels ook al drie jaar Zwarte Bijen heeft, kreeg ik een heerlijke pot crèmehoning, bestaande uit een mix van Lamsoor- en Heidehoning. Echt vreselijk lekker! Opvallend was dat de drie imkers, die ik dit weekend daar sprak al drie jaar geen varroabehandeling meer toepasten. Twee werkten er met eenbaks spaarkasten of met Topkasten. Wellicht is het korte broedseizoen (late voorjaarsontwikkeling) in combinatie tot compacte broednesten en veel natuurbouw (kleinere cellen) debet aan een vertraagde mijtenreproductie. 

Texel zou net als Schiermonnikoog (Carnica) zijn eigen teeltstation kunnen opzetten. Op Schier is sprake van een eigen ecotype, die als zeer zachtaardig bekend staat. Men teelt hier van geselecteerd teeltmateriaal Carnica P-moeren, die hun weg weten te vinden naar vele imkers op het vasteland. 

Door gerichte teelt en selectie kunnen we met de drie rassen, die in Nederland gehouden worden, een gezonde bijenpopulatie in stand houden. Door gerichte selectie op hoog hygienische en varroa sensitieve bijen zouden we zelfs op termijn weer behandelvrij kunnen imkeren. Dromen mag toch?!

Ben Som de Cerff, docent bijenteelt en hobby-imker

 

 

Wil je reacties lezen en/of een reactie geven op het bijenblog?
Log dan in met je NBV-account. 

Het Bijenblog is een service van de Nederlandse Bijenhoudersvereniging. Log in met je NBV-account om reacties te lezen en zelf te reageren. 

Heb je geen NBV-account, maak dan een gratis account aan. 

Inloggen