Op 19 mei schreef ik een blogbericht over de mijtbesmetting in het werkster- en darrenbroed. Je kunt het HIER nog eens nalezen. Eergisteren heb ik dezelfde twee volken nogmaals onderzocht op de mijtenbesmetting van het broed. We zijn nu twee maanden verder. 

Wat blijkt? In het volk op kleine cellen (4,9 mm) en de 3-jarige moer met 75% VSH is de mijtenbesmetting van 200 cellen met poppen met rose en paarse ogen nog steeds 0%.  Er zat geen darrenbroed meer in dit volk. De vorige keer was de mijtbesmetting in het darrenbroed 8,1%. In het tweede volk op grote cellen (5,4 mm), echter met een lager VSH% (kleindochter van de 75% VSH-moer), is de mijtbesmetting opgelopen van 0,25% (begin mei) tot 2% (begin juli). Ook hier was helaas geen darrenbroed te vinden, de vorige keer was het darrenbroed bijna 20% besmet. Alle mijten zitten dus nu of op de bijen of in het werksterbroed. 

Met deze lage besmettingen is er helemaal niets aan de hand. Aangezien deze volken al in 2019 ontstaan zijn en nooit behandeld zijn, blijkt dat deze volken zelf de mijtenbesmetting onder kontrole houden. De bijen kunnen het echt zelf, ze hebben echter een zetje in de goede richting nodig. Naar mijn mening helpen de kleine cellen met de verkorte broedduur daar ook aan mee. 

Iedere imker kan het kaf van het koren scheiden. Daarmee bedoel ik dat je de volken, die overgevoelig zijn voor de varroamijt en daarmee torenhoge besmettingen hebben, kunt elimineren van je bijenstand. Met de schudproef eind juli en eind augustus weet je zo welke volken de mijtbesmetting van al je volken in negatieve zin beinvloeden. Daarnaast kun je met de pintest je meest hygienische volken detecteren. Deze volken zijn doorgaans vitaler en zullen in beginsel ook meer kans maken op VSH-eigenschappen (Varroa Sensitieve Hygiene). Meer over de pintest kun je in dit BLOGBERICHT lezen. 

De schudmethode om de besmetting op de bijen vast te stellen wordt HIER uitgelegd. 

Mijtbesmetting in Cubaanse bijenvolken

In Cuba is ruim 20 jaar geleden bij de invasie van de varroamijt besloten de varroamijten niet te behandelen. Dit vooral vanwege de financiele toestand van de meeste imkers, tamelijk arme bijenboeren, die het kopen van bestrijdingsmiddelen niet kunnen veroorloven. Op Cuba werken zo'n 1900 imkers, allemaal van overheidswege geregistreerd. Samen beheren ze meer dan 200.000 bijenvolken op een oppervlakte van 100.000 km2. 

Het besluit om niet te bestrijden en derhalve natuurlijke selectie toe te passen was achteraf gezien een succesverhaal. Na een teruggang van 200.000 naar 120.000 volken herstelde de aantallen vrij snel en bleven uitsluitend varroa resistente volken over. Ze imkeren daar met onze west europese bijen. DWV hebben ze daar ook. De situatie is compleet vergelijkbaar met de onze. Echter zij imkeren zonder bestrijdingsmiddelen. 

In Wales (VK) staan ook nog 500 onbehandelde volken en in de Achterhoek ook nog vele tientallen ;-). 

De honingopbrengst is op Cuba gemiddeld 75 kilo per volk. 

De bijenvolken op Cuba hebben in het werksterbroed gemiddeld besmettingen van 13 tot 20%. Geinteresseerd in deze recente publicatie? Klik dan HIER. 

Inmiddels hebben de varroamijten ook Australie bereikt. Daar gaan ze dit mooie voorbeeld van Cuba blijkbaar niet volgen. Er wordt hard ingezet door volken in grote gebieden te doden en vervoersverboden in te stellen. 

Ben Som de Cerff, hobby-imker en docent bijenteelt