Op één van mijn tien bijenstanden was sprake van een extreem late dracht vanwege bloeiende witte of gele mosterd (Brassicaceae). Nooit eerder meegemaakt in de omgeving van mijn bijen. Terwijl de volken half september volledig ingewinterd waren, kwam er eind september een groot perceel in bloei. In oktober vlogen de bijen dus als gekken op dit perceel, dat zo'n 700 meter vanaf de bijenstand lag. Voor volken, die al ingewinterd zijn, gaf dit mogelijk een "voorjaarseffect" van vergrote broednesten, die achteraf gezien vol gesleept werden met stuifmeel. Bovendien bleek deze honing snel te kristalliseren. 

Dit is de enige bijenstand waar ik wintersterfte heb. Zou dit komen door het versnelde verouderingsproces ten gevolge van het harde werken tijdens deze dracht, met andere woorden: werd de langlevendheid aangetast? 

Heeft er iemand vergelijkbare ervaringen of mag je juist positieve effecten verwachten van zo'n late dracht in oktober en is de sterfte bij mij toeval?

Op de onderstaande foto's kun je aan de hand van de poep op het wintervoer zien dat er sprake is geweest van stress. Op de eerste foto zie je de gekristaliseerde mosterdhoning zitten. Verder zaten er nog 5 halve dadantramen met stuifmeelplanken in. Naar mijn mening veel te veel. 

Ben Som de Cerff, hobby-imker en docent koninginnenteelt