Carpe diem, pluk de dag. Dit geldt blijkbaar ook voor bijenvolken. Gisteren heb ik drie bijenstanden vluchtig gecontroleerd. Door het folie naar de winterzit van de bijen gekeken. Het was bewolkt en tien graden. Vrijwel alle volken waren in rust. Vanwege de redelijk koude nacht van 2 graden (in het oosten) hadden ze zich op de wintertros teruggetrokken. Tenminste in de houten kasten, in de styroporkasten was dit niet of veel minder het geval. In de kasten in koudbouw (de raampjes staan in de richting van de vliegopening) zitten de volken soms duidelijk links of rechts van het midden. Dus meer links of rechts in de kast. Bij de warmbouw volken (ramen evenwijdig aan de vliegopening) zitten ze netjes in het midden van de kast.

Op één locatie werd er door twee van de acht volken stevig gevlogen. Wat bleek? Het eerste volk op de rij van acht was de laatste kast aan het leeghalen. Blijkbaar was door een koninginnenprobleem de verdediging niet meer aanwezig en hadden de bijen van kast 1 het gemund op de voorraad uit kast 8. Tja, zo gaat dat bij bijen, carpe diem. Sla je slag als je de kans krijgt. Blijkbaar heeft volk 1 net iets betere speurbijen in huis dan de rest. 

Bij thuiskomst de kastkaart van volk acht bekeken, het was een topvolk geweest zowel in zachtaardigheid, zwermtraagheid als in honingopbrengst. Op 12 augustus had ik de moer nog gezien, dat was mijn laatste inspectie. Het volk was op dat moment zeer sterk en ondanks de hoge leeftijd van de koningin was het volk in optimale conditie. Om die reden heb ik de driejarige moer niet vervangen. Blijkbaar hebben de bijen dit wel gedaan, echter te laat. Wellicht is ze niet bevrucht of omgekomen tijdens de paringsvlucht. Zo gaat dat met bijen. De een zijn dood is de ander zijn brood. 

Ben Som de Cerff, hobby-imker en docent koninginnenteelt