Gisteren viel bij mij Bijenhouden nummer 5 op de mat of beter gezegd in de zelf gemaakte Douglas houten brievenbus, die overigens ieder voorjaar gekraakt wordt door een koolmezenpaar. We hebben nu een tweede houten nepbrievenbus erboven opgehangen en die wordt nu inderdaad als nestkast gebruikt. Wie weet komt er nog eens een bijenzwerm in. Die kans is echter klein, want ik heb zeer weinig zwermdrift. 

Terwijl ons vakblad arriveerde, was ik bezig met een rondje "lege voerbakken ophalen". In de boomgaard van kasteel Hackfort ontdekte ik onder het plexiglas van mijn Topkast vrije raatbouw. Dit resulteerde in halve cellen, die tegen het plexiglas zaten. Door enige hectaren bloeiende zwarte mosterd op 600 meter van mijn bijenstand was er blijkbaar nog redelijk wat honing binnen gekomen, die in deze tijd van het jaar zo dicht mogelijk bij het broednest opgeslagen wordt. Dat gaf een prachtig gezicht van gevulde honingcellen. In ons bijenblad werd in het artikel over raatbouw verteld over de adhesie van honing aan de celwanden, waardoor het er niet uit druppelt. Helaas ontbrak een foto. Maar terwijl het blad in onze brievenbus belandde, maakte ik de onderstaande foto's die prachtig laten zien hoe de honing vast kleeft aan de celwanden. 

Er werd in het artikel ook nog gesproken over het vrij omhoog bouwen van natuurraten. Dit overkwam mij toen ik een lege rand van een Warrekast bovenop plaatste (dwars tegen het principe van Warre ;-). Maar het leverde wel iets prachtigs op. Ook hiervan heb ik twee foto's opgenomen. 

Ik heb me voorgenomen de winterzit van het volk in de Topkast te volgen en de foto's hiervan in het Blog te publiceren. Uitgaande van mijn ervaring blijft het volk van november tot februari op precies dezelfde plaats zitten. Pas eind februari begint het zich in de lengte van de ramen verder uit te strekken naar het verder afgelegen wintervoer. De mythe dat de tros in de winter naar achteren beweegt, zal in tijd verplaatst moeten worden naar het voorjaar. 

Ben Som de Cerff, hobby-imker en docent bijenteelt