Soms kan het leven hard zijn - vind je als muizenechtpaar een heerlijk warme slaapplaats onder de wintertros van een bijenvolk - blijkt het toch tegen te zitten. De komende twee weken ga ik alle bodems verschonen. Vanmiddag heb ik een hoge Frankenbeute (Dadant US) bodem verschoond. Deze kast heb ik vorige week verhuisd van een bosperceel naar de thuisstand. De afgelopen dagen vond ik geen mul op de schuiflade, terwijl bij de andere kasten een dikke laag mul het gevolg was van de hogere temperatuur. 

Wat is hier mis, vroeg ik me af. Direct na het optillen, zag ik een bodem waarin zeker 3 a 4 cm gedroogde bladeren op het gaas lagen en in het midden een grote dode muis. Na het leegkieperen van de bodem kwam er nog een tweede dode muis te voorschijn. Romeo en Julia hadden de verhuizing helaas niet overleefd. Ze zijn voor het reizen opgesloten en tijdens het reizen of vlak erna waarschijnlijk dood gestoken. In de rand van de piepschuimen bodem zaten behoorlijke gaten, waarin blijkbaar mieren overwinterd hebben. Zij leven nog wel. 

Toch goed om de bodems te controleren, het volk zat tot aan de onderkant van de dadantramen, op ongeveer 7 ramen. De bodem is weer schoon. De gaten worden gerepareerd en de bodem zal ik met sodawater (60 gram op 1 liter warm water) uitschrobben. Klaar voor de wissel bij volgende kast. 

De afgelopen week weer een rondje gemaakt langs alle bijenstanden. Gemiddeld 1 op de 15 volken heb ik uit voorzorg suikerdeeg gegeven. Vooralsnog zit het weer niet in de lift en zal de wilg nog niet gaan bloeien. Vrijwel al mijn volken hebben de winter overleefd, mijn winterverlies komt uit op 3,5%. Daar ben ik dik tevreden mee, gezien de vele niet behandelde volken op kleine cellen. Daar over later meer. 

Ben Som de Cerff, hobby-imker en docent bijenteelt