Drie jaar geleden ben ik begonnen om kleinere bijen te houden op kleinere cellen. Uit de literatuur geschreven aan het eind van de 19e eeuw blijkt dat onze bijen vroeger kleiner waren (7%). Dat intrigeerde mij, te meer daar in wetenschappelijke publicaties een betere vitaliteit wordt toegeschreven aan de kleinere bijen. In mijn ogen hebben alle insecten vanuit de ovolutieleer een eigen plekje in de natuur verworven en met name onze honingbij in de bloemenwereld. Waarom zouden we dan met een onnatuurlijk grotere honingbij werken als imkers? 

De ene helft van de wetenschappers (de andere helft is het hier niet mee eens) zien een betere hygiene en een betere warmtehuishouding van het broednest bij bijenvolken met kleinere bijen. Dit levert voordelen op in de beperking van de mijtbesmetting. 

Over hoe het waarschijnlijk werkt en wat je moet doen om het maximale profijt te halen uit de kleinere bijen ga ik uitvoerig in bij de laatste editie van mijn imkerboek en in de blogberichten over 'treatment free beekeeping'. Op dit moment mag ik voor en samen met Arista Bee Research een vergelijkend onderzoek doen tussen gelijkwaardige volken op grote cellen en op kleine cellen. We hopen dat de kleinere bijen het varroa sensitief hygienische gedrag extra ondersteunen en dus verhogen. 

De volken, die inmiddels 2 jaar onbehandeld zijn (ook geen kunstzwermen van gemaakt) doen het deze zomer fantastisch en minstens net zo goed als de bijen op grote cellen. Er is zelfs 1 volk (mijn eerste op 4,9 mm cellen), die al een derde winter onbehandeld is blijven leven en het uitstekend doet. Wel is onlangs de moer gewisseld, maar dat mag wel na 3 jaar. In onderstaande video zie je een volk, dat inmiddels 2 jaar niet behandeld is.

Zonder de mijtenbesmetting strikt te monitoren, moet je dit niet nadoen, anders zou de besmetting te hoog op kunnen lopen.  

Ben Som de Cerff, hobby-imker en docent bijenteelt