Zaterdag zijn er zeker weer zo'n 1500 bijenvolkjes verplaatst binnen Nederland. Ook in onze omringende landen doen veel imkers mee met de verplaatsing van bevruchtingskastjes naar onze Nederlandse land- en eilandbevructingsstations. Met Carnica moeren kun je terecht op Vlieland, met Buckfast-moeren reis je naar Marken, Ameland, de Flevo of naar de Marne. Met de Zwarte Bij reis je naar Belgisch Limburg of Neeltje Jans.

Zoals je op de foto ziet, is het er altijd een gezellig samenzijn van imkers uit alle windstreken. In dit geval onderaan de twee windmolens bij de opgang naar Marken. Er liep ook een fotograaf en een journalist van Landleven rond, over een jaar verschijnt er waarschijnlijk een artikel in Landleven. Het grote voordeel van een aanparing op een bevruchtingsstation is de gerichte selectie op bepaalde kwaliteiten van de vaderskant. De imker moet natuurlijk zelf aan de moederskant selecteren. In mijn geval let ik daarbij vooral op het hygienisch gedrag inzake de mijtenbesmetting. Uiteraard spelen andere eigenschappen als zachtaardigheid, vitaliteit en virustollerantie ook een belangrijke rol. 

Vooral in de landen zonder eilanden wordt er ook veel aan kunstmatige inseminatie gedaan. Vooral het bereiken van varroaresistentie is een belangrijke drijfveer voor KI. Dit kan ons binnen enkele jaren varroaresistente volken brengen. 

Lijkt deelname aan de bevruchtingsstations je ook leuk, sluit je dan aan bij de Buckfast-, de Carnica- of Zwarte Bij-vereniging. Zij helpen je hiermee verder. 

Ben Som de Cerff, docent bijenteelt en hobby-imker