In 2009 werd een deel van mijn volken voor de laatste keer getroffen door de verdwijnziekte. Ik heb er toen de bovenstaande foto's van gemaakt. Vaak treft dit juist je grootste volken, dat is ook logisch want deze hebben meestal de hele zomer en nazomer de grootste broednesten gehad. De permanent grote broednesten bieden optimale kansen voor de reproductie van varroamijten. In dit geval was er geen tekort aan stuifmeel, het glimmende bijenbrood is duidelijk zichtbaar op de rechter foto. 

Vanwege berichten over nu reeds lege bijenkasten, lijkt het me goed de "verdwijnziekte-verschijnselen" uit eigen ervaring te beschrijven. 

Indien de varroabestrijding te laat (september) wordt ingezet of niet doeltreffend genoeg bestreden blijkt te zijn geweest, dan kan er een secundaire uitbraak van oneindig veel virussen plaats vinden, die alle jonge winterbijen ziek ter wereld laten komen. In de periode september en oktober sterven de oude zomerbijen, indien de jonge winterbijen ziek zijn en doodziek het broednest verlaten om buiten te sterven, dan blijft er een lege kast over. 

Op de foto's kun je zien dat de bezetting op de ramen te gering wordt om het aanwezige broed nog warm te houden. De poppen zijn zo verzwakt dat ze niet meer de cellen uit kunnen komen of ze sterven al in de cellen als pop. Kijk ook vooral eens in de cellen of je witte plekjes aan de bovenkant (kant van de toplat) ziet zitten. Dit zijn de uitwerpselen van mijten. Veel mijten betekent ook veel witte uitwerpselen aan de bovenkant.

Als laatste moet je eens zo'n raam uitkloppen op een wit vel papier. Waarschijnlijk regent het dode mijten. 

Ben Som de Cerff, hobbyimker en docent bijenteelt