Bij het afvullen van de honingpotten met zomerhoning (pseudoacaciahoning met veel honingdauwhoning, vandaar de donkere kleur) hield ik deze week nog zo'n 300 gram honing over op de bodem van de emmer. Deze heb ik vervolgens in een bakje gedaan en afgedekt met het plastic dat ik ook gebruik om de honing in de emmers mee af te dekken (voor de aanhechting van wasdeeltjes en luchtbelletjes). Dit plastic folie komt van het verpakkingspapier van kaas en is zo ultradun dat de bijen er direct gaatjes in bijten. Deze zomerse honing heb ik in de namiddag bij circa 5 graden Celcius in een bakje tegen en onder de wintertros geplaatst van een TBH-volk (zie bovenste foto). Het was voor mij puur een proef om te zien of de bijen bij deze lage temperatuur nog steeds de weg zouden vinden naar de onverdunde honing.

De volgende ochtend heb ik het resultaat gefotografeerd (zie onderste foto). De bijen hadden een soort brug vanuit de wintertros naar de bodem van het bakje gebouwd en hadden in 16 uur tijd alle honing verplaatst naar de raten. Het bakje en het plastic was schoon leeg. In de raat links boven de tros kun je de donkere honing zien zitten. 

Hieruit blijkt dat het dus goed mogelijk is - ook bij lagere temperaturen, zoals die bijvoorbeeld in februari en maart veelvuldig voorkomt - om bijen bij te voeren, door onder of naast de wintertros voer te plaatsen. Het voer moet wel bijna in direct contact met de bijen geplaats worden.

Overigens weet ik uit eigen ervaring dat dit ook goed verloopt met een pak apifonda (suikerdeeg), dat onder of tegen de wintertros gelegd wordt.

In Segebergers met een hoge bodem, een Frankenbeute, een Dadantkast en een TBH heb je voldoende ruimte om hierin een voerschaal of pak suikerdeeg te plaatsen. Helaas biedt de standaard houten spaarkast hiervoor onvoldoende ruimte.  In Duitsland hanteert men daarom vaak andere verbeterde hoge bodems.

Ben Som de Cerff, hobbyimker en docent bijenteelt